The Canyons


“erotiek is de pornografie van links.” _ Gaston Bonheur

The Canyonseen mengeling van de moraalnihilistische personages van Brett Easton Ellis (American Psycho) met de seksuele spanningen tussen die personages (Passion), alleen dan op de wijze geserveerd door Paul Schrader. de man is zeer sterk in ideeën (zie maar enkele Scorcesefilms die van zijn pen zijn) maar als hij zelf achter de camera staat, levert hij zonder meer trash af. let wel, alleen hij (en Uwe Boll) kan zich dat permitteren. enerzijds volgen we het duo Christian en Tara: hij een arrogante filmproducent en zij is vanalles al wat geweest. samen leggen ze de lat van hun seksuele avontuurtjes steeds verder en andere koppels zijn daarbij meer dan welkom (wulpse borsten wisselen af met bengelende piemels). anderzijds volgen we het duo Ryan en Gina: hij een halftijdse B-acteur die – mede onder impuls van Tara – een rol krijgt in de film van Christian en zij de assistente van Christian. een veel braver duo alhoewel er toch een jaloers addertje onder het gras zit dat een machtsspel ontwikkelt tussen de personages. alles is goedkoop aan deze film. de acteurs: Lindsay Lohan raakt elders niet meer aan de bak en James Deen komt rechtstreeks uit de pornobusiness (zijn slasherscène is hilarisch slecht). de decors lijken vanuit een amateurtoneelstuk van Basic Instinct te komen. de muziek is een aaneenknoping van synthesizertoetsen. de dialogen canyonszouden een dilemma over de huidige erotische maatschappij moeten ontwikkelen (werkt monogamie wel nog of macht erotiseert) maar zoals bij playboy wegen de plaatjes zwaarder door dan de inhoud. niet zo subtiel trouwens alhoewel er geen vulgaire grens wordt overschrijden. The Canyons is gewoon slecht maar op bepaalde momenten best nog grappig (die blik van de slotscène, een gesprek aan tafel dat enkel met de lippen gedaan wordt, Deen die zijn kaakbeenderen zo opspant om toch maar iets te hebben van James Franco). Paul Shrader lapt het hem weer en de beelden die hij in de proloog schiet van in de steek gelaten en desolate cinema’s is misschien het voorteken van zijn eigen carrière?

1,5/5

40ste Filmfestival Gent – film 9

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s