Phil Spector


“hoewel muziek hem niet erg trok, hield hij enorm van bloes en rok.” _ Paul Jacobs

phil_spectorverwacht geen biopic over de Amerikaanse muziekproducer Phil Spector, alhoewel dat met zijn excentrieke mentale onevenwichtigheid (telkens bijgestaan met een fout kapsel, of is het pruik) maar tevens briljant productieprofessionele audiokwaliteit (Wall of Sound) ooit eens voor de hand ligt. de man is verantwoordelijk voor enkele overbekende muziekstukken waaronder de ultieme tegelplakker Unchained Melody van The Righteous Brothers, waarmee de film trouwens opent. tussen de dialogen door zul je trouwens verwijzingen horen naar The Ronettes (met bandlid Veronica Bennett trouwde en scheidde hij), Ike & Tina Turner en The Beatles (zie de discussie over Let It Be tussen Spector en Paul McCartney – in 2003 bracht McCartney het album zonder de effecten van Spector opnieuw uit). de dialogen zelf spitsen zich toe op het sterk gemediatiseerde moordproces tegen Spector. immers, op 3 februari 2003 wordt het lichaam van actrice Lana Clarkson in zijn woning in Alhambre dood aangetroffen met een schot doorheen de mond. tegen zijn chauffeur zou hij bij het naar buiten gaan gezegd hebben: “I think I just killed somebody.” in de voorbereiding wordt hij bijgestaan door de longzieke advocate Linda Kenney Baden die naarmate het proces er aan komt meer en meer begint te geloven in zijn onschuld (of dat de jury hem onschuldig acht?). de relatie en omgang van Spector en Baden vormen de kern van de film en met Al Pacino en Helen Mirren zit je dan niet slecht alhoewel vaak de grens van overacting wel eens bereikt wordt (Pacino die met zijn Devil’s Advocate accent uitbarstende dialogen glans geeft of Mirren die met dicht geknepen ogen moeizaam haar potjes pillen naast warm water zet). het enige nadeel is: dat is het dan ook. veel meer dan de voorbereiding van het proces is niet terug te vinden in de film. af en toe krijg je eens een flard van het asociale excentrieke karakter van Spector zonder dat je zijn persoonlijkheid kunt doorgronden en alhoewel Baden optrad als adviseur leren we haar ook niet beter kennen buiten dat ze een hardwerkende advocate is. ook over de feiten heb je het raden naar. de film is immers bewust gekleurd. hij start met de melding dat de film niet gebaseerd is op waar gebeurde feiten en gaat in de procesvoorbereiding ervan uit dat Spector onschuldig is. maar een film éénzijdig bekeken (aanklagers komen niet aan bod) over hoe alles zou kunnen geweest zijn, heeft deze in een rechtszaak nut? omstaanders weten immers dat hij in 2009 veroordeeld werd voor minstens 19 jaar gevangenisstraf. hier had men trouwens dieper op in moeten gaan waarom in het eerste proces er toch twee juryleden waren die hem onschuldig achtten en waardoor het proces door gebrek aan unanimiteit een tweede keer gedaan moest worden. het had tenminste de kijker wat meer kunnen bespelen. Spector houdt immers zijn onschuld staande als was de dood van Lana Clarkson een ongeluk. Mamet’s standpunt in de zaak is merkwaardig temeer omdat de Amerikaanse publieke opinie instemde met de veroordeling: maar was dit om feiten, dan wel om de twijfelachtige levensgang van Spector? die dualiteit had de film kunnen kruiden en dat was nodig want cinematografisch is het een typische Mametfilm die eerder theatraal sober aanvoelt. de film Phil Spector triggert zeker en vast de aandacht voor de toedracht van het moordproces maar een verdere uitdieping was zeer wenselijk geweest.

2/5

Filmfestival Gent – film 26

Een gedachte over “Phil Spector

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s