Oldboy


“pas als je beseft dat je bent opgesloten, kun je werken aan je vrijheid.” _ Lambert Mickers

Oldboyin 2003 gooide Chan-wook Park hoge ogen op het filmfestival van Cannes met zijn eigenzinnige wraakthriller Oldboy. een decade later vond de vooral sociaal dramatische en in de vergeethoek geraken regisseur Spike Lee (wie kent er bijvoorbeeld Miracle At St. Anna en Red Hook Summer?) het tijd voor een remake. Hollywood is natuurlijk niet het Europese filmmekka en een rauw nihilistische prent is voor een Amerikaan als een vals gebit dragende bejaarde die een te taaie octopus moet verorberen (jaja, in deze recensie zit een verwijzing naar Park’s Oldboy). Lee’s Oldboy geldt dan ook al als één van de oldboy_ver2grootste box office flops van het jaar. in 1993 maken we kennis maken met de reclameverkoper Joe Doucett, een flurk van een vent: brutaal, onbeschaamd, hoogwanend, dronkenlap en geen moer gevend om zijn ex en driejarig dochtertje. na een stomdronken nacht wordt hij wakker in een hermetisch afgesloten hotelkamertje, en dit voor de rest van de komende twintig jaar. door wie en waarom, daarnaar kan hij alleen maar gissen. ook waarom hij na die twintig jaar al even verrassend wordt vrij gelaten. Doucett start zijn zoldboy_ver7oektocht naar de opdrachtgever om zijn wraak te hebben waarbij hij geholpen wordt door de maatschappelijk assistente Marie. waar hij denkt uiteindelijk de touwen in handen te nemen moet hij vaststellen dat hij ook buiten de muren van het hotelkamertje gecontroleerd en geleefd wordt in een duivels plan dat bij de kijker pas op het einde begint door te hameren. Lee’s film afzonderlijk bekeken, is eigenlijk zo slecht nog niet. buiten het kinderlijk theatrale acteren van slechterik Sharlto Copley, een totaal verkeerd gedresseerde en geen oneliner meer vindende Samuel L. Joldboy_ver5ackson en een Elizabeth Olsen wiens teveel verleidelijk tuitende lippen de aandacht afleidt, zit je met een Josh Brolin die zich volledig in zijn rol smijt. je ergert je aan zijn egoïstische gevoelswereld, bent mee verbijsterd over zijn opsluiting, begrijpt zijn pijn die steeds groeit naar gevoelloze haat en wrok en je wil met hem samen op vergeldingspad gaan. Lee zelf behoedt zich er voor om van Oldboy geen Hollywoodremake te maken al is het eerbetoon vaak te groot door scènes gewoon te herhalen zonder ze te evenaren (idem met boldboy_ver4ijvoorbeeld Bangkok Dangerous). al moet gezegd worden dat de gevechtsscène met de hamer, alhoewel grootser opgevat, minstens even goed is. qua stijl is het goed te weten dat hij samenwerkte met Sean Bobbit die bijvoorbeeld ook het camerawerk doet voor Steve McQueen. de takes van de camera worden lang volgehouden waarbij je beheersvol  en stilistisch met het personage doorheen ruimtes stapt. in een donkere nihilistische sfeer gaat Lee het geweld niet uit de wegoldboy_ver3 en passeren er enkele keelsnijdingen en hoofddoorheenschoten de revue. waarom dan toch een flop? omdat de originele Oldboy een gewaardeerde cultstatus heeft bij een niet gering filmgezelschap waaraan Lee niet kan tippen omdat hij niks grensverleggend kan toevoegen en voor de mainstream cinemaganger worden de grenzen van de doorsnee wraakfilm dan weer teveel verlegd om voldoende toegankelijk te zijn. Lee’s bekendste film is waarschijnlijk Do The Right Thing, voor velen heeft hij dat met de remake van Oldboy niet gedaan al hoeft hij wat mij betreft niet aan de grond gehamerd worden.

2,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s