Short Term 12


“opvoeden: een kanaal maken van een rivier.” _ Gerda I.M. Spronck

Short Term 12winnaar van de publieksprijs op het Filmfestival Gent 2013. vijf jaar geleden won regisseur Destin Cretton met zijn gelijknamige kortfilm reeds de Juryprijs op het Sundance Filmfestival. de combinatie van zijn eigen sociaal werkervaring en filmopleiding levert dan ook een authentiek, verkennend en vaak ontroerend portret van probleemjongeren op of zijn het jongeren met een rugzak van problematische levenservaringen? Short Term 12 is een tijdelijk opvangtehuis voor jongeren tot maximum 18 jaar. het fungeert niet als een gesloten opvangcentrum maar probeert onder de vorm van een woongroep voor jongeren hen een kans te geven om enerzijds de problemen waarmee ze met zichzelf of de buitenwereld short_term_twelve_ver4worstelen een plaats te geven en anderzijds hen voor te bereiden op een herplaatsing in een (adoptie)gezin. het zijn de jonge twintigers Grace en Mason die de leiding over de jongeren op zich nemen. ze doen dat op een zeer inlevende manier, stellen zich zonder opdringerig te zijn open voor een gesprek met de jongeren en proberen het positieve in hen boven te brengen. dat dit psychologisch ook op hen doorweegt, de reactie van de tiener kan een schreeuw voor vrijheid, roep voor veiligheid of gefluister voor erkenning zijn, kun je zien aan de onkunde en verbazing waarmee begeleidernieuwkomer Nate de groep vervoegt. wanneer Jayden zich als koppige nieuweling aanmeldt in het cshort_term_twelve_ver3entrum worden er ook oude wonden opengereten bij Grace waarmee haar relatie met Mason onder immense druk komt te staan. Cretton heeft zelf een poos gewerkt in een opvangtehuis en die ervaring gebruikt hij zonder enige verbloeming met de bedoeling er een opvangthuis van te maken voor de tieners. maar temidden van de woede, verdriet, wegloopgedrag en zelfmoordneigingen is dit een dagelijks verhaal van vallen en opstaan. Short Term 12 is dan ook zeer herkenbaar omwille van zijn echtheid. de setting van het opvanghuis zelf ademt de sfeer uit van een bijzondere jeugdzorg met lokalen die al tientallen jaren hetzelfde bestaansdoel lijken te hebben. de tieners uiten hun short_term_twelve_ver2problemen of gedrag op geloofwaardige wijze. het wordt je niet ingelepeld of in geuren en kleuren uit de doeken gedaan maar subtiel laagje voor laagje onthuld. vooral het rapintermezzo van Marcus over de redenen waarom hij in het opvanghuis terecht gekomen is en wat er hem staat te wachten als hij als meerderjarige de instelling verlaat gaat door merg en been. de met verstomming geslagen Mason die niks uitgestameld krijgt, bevestigt het gevoel van de kijker. Brie Larson (op het Filmfestival Gent ook te zien in The Spectacular Now en Don Jon) en John Gallagher Jr geven gestalte aan de opvoeders. Larson is uitstekend als behulpzame ontfermer alhoewel ze ook met haar traShort Term 12_1umatische achtergrond verwikkeld zit. het moment van de machteloosheid tegen de beperkingen van het opvangsysteem is een ontbolstering van woede, verdriet en hulpeloosheid die je uit haar ogen kunt aflezen. Gallagher is de typische sociaal werker met de uit bed ontwaakte en ongekamde haardos inclusief baard, stofkatoenen shirt en makkelijk zittende broek en zorgt voor enkele komische monologen. in Short Term 12 wisselen leed en troost elkaar af waarbij een onthullend portret geschetst wordt van de impact van traumatische tienerervaringen, de omgang met de troebele gevoelens en een verwerkingsproces dat hortend en stotend verloopt.

3,5/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s