Non-Stop


“reizen per vliegtuig bestaat uit uren verveling afgewisseld door momenten van intense terreur.” _ Al Boliska

Non-Stopvan een (evenwel geslaagde) carrièreswitch gesproken. waar Liam Neeson eerder golden globe nominaties mocht ontvangen voor karakterrollen in Kinsey, Michael Collins en Schindler’s List (eveneens oscarnominatie) schiet en klopt hij er dezer dagen als zestig plusser lustig op los waarbij hij de actieleeftijdsgenoten (degene die bvb spelen in The Expendables) jaloers maakt. hij slaat de handen na Unknown opnieuw in elkaar met regisseur Jaume Collet-Serra (welke ze ook volgend jaar zullen doen in Run All Night) en ook in Non-Stop wordt zijn personage er in geluisd. Bill Marks is niet meteen de air marshall zoals je hem zou verwachten: hij vliegt niet graag, heeft zijn portie whisky mee, rookt stiekem sigaretten op het toilet en vaak dwalen zijn gedachten af. tijdens de passagiersvlucht van New York naar Londen worden zijn gedachten wakker gemaakt door tekstberichtjes die hij ontvangt. iemand op het vliegtuig dreigt er mee iedere twintig minuten iemand te vermoorden tenzij er 150 miljoen dollar op een rekeningnummer gestort wordt. wie is de dader en kan Bill de moorden voorkomen (of beperken)? zo simpel is de plot maar met een Neeson die er zich doorheen zwoegt en knokt, vormt dat geen probleem. de spanning wordt traditioneel opgebouwd: Collet-Serra laat bij het inchecken de camera kortelings inzoemen op enkele passagiers: de onvermijdelijke moslim met baard, een nors kijkende kalende knikker, een neger met gangsta rap attitudes, een voor een zitje aan het raam (en naast Bill) aftroggelende dame (Julianne Moore doet de laatste jaren ook graag mee in commerciële films), de aan Bill een sigaret vragende nerd en een heupwiegende stewardess. afwisselend worden ze verdacht gemaakt of werken ze net mee met Bill. daarbij doet men er goed aan geen bewijs aan te leveren dat er wel degelijk een moordenaar is. is Bill dan niet zelf de terrorist? bij deze venonstop_ver2rdachtmakingen kan Neeson zich volledig gaan. zijn karakter roept niet meteen sympathie op (genre piloot Denzel Washington in Flight) maar in die robuuste Ierse inborst en wanhopige pogingen om zijn passagiers te redden, roept hij wel vertrouwen op. met de onthulling verliest de film in het tweede deel wel wat van zijn geloofwaardigheid en spanning, vooral omdat de motivatie van de kaping en moorden simplistisch van de pot is gerukt, maar dan nog heb je Neeson die keihard de kleine afgesloten ruimte van een vliegtuig in zijn voordeel benut en Non-Stop net onder Red Eye en Executive Decision (en moest Steven Seagal er niet zo vroeg uitgeworpen zijn, was dat de ultieme vliegtuigfilm geweest) plaatst. Liam Neeson is no nonsens in deze Non-Stop.

3/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s