Walking On Sunshine


walking_on_sunshineNa haar vakantieliefde in Italië stuurt Taylor haar pas gedumpte zus Maddie er ook naartoe. Wanneer ze 3 jaar later door Maddie wordt uitgenodigd in Italië, wordt Taylor overvallen met het feit dat haar toenmalige vakantieliefde Raf en haar zus Maddie binnen een paar dagen zullen trouwen. Hopeloos verbergt ze haar gevoelens en laat ze zich meevoeren door de positiviteit van haar zus en vrienden. Maar hoe dichter de bruiloft komt, hoe dichter Taylor en Raf opnieuw naar elkaar groeien. En dan komt Maddie’s oude vlam weer in het verhaal.

Het voornaamste wat er over deze film te zeggen valt, is dat het een feel good movie is. Walking on sunshine heeft veel weg van een broadwayshow en dan vooral van de show ‘mamma mia’. Liefde, geen bekende acteurs, weinig inhoud maar vele leuke meezingers. Het ‘geen bekende acteurs’-gedeelte is enkel en alleen een positief punt. De acteurs kunnen zich enkel maar bewijzen en dat doen ze ook, voor zover je jezelf al rondspringend en zingend kan bewijzen terwijl je tomatenswalking_on_sunshine2aus in je gezicht krijgt. De vele dansjes zijn ook geen toeval, want beide regisseurs Max Giwa en Dania Pasquini (ja, voor deze film zijn blijkbaar meerdere regisseurs nodig) regisseerden eerder al samen de ‘Streetdance’-films.

Toen ik over deze film hoorde dacht ik ‘Dit zal niks worden’ maar ‘Walking on sunshine’ heeft me verrast. Zeker en vast niet door de kwaliteit, maar wel omdat de personages constant een glimlach op hun gezicht hebben. Anderen denken hier duidelijk anders over, want een paar weken na de release van de film waren we de enige mensen in de zaal. Speelde enkel in ons voordeel met al die meezingers…

Een opvallende verschijning was Leona Lewis, die haar eerste echte actwalking_on_sunshine3eerrol speelt in ‘Walking on sunshine’. Voorheen was ze vooral te horen op soundtracks. De acteur Giulio Berruti (Raf) moet het vooral van zijn looks hebben, want ondanks het genre musical is zingen op sommige momenten duidelijk niet zijn sterkste kant. De twee hoofdrolspeelsters Hannah Arterton en Annabel Scholey acteren heel goed en natuurlijk. Je ziet dat ze beiden hun ziel in hun rol steken.

Walking on sunshine is een film om te gaan bekijken wanneer je in een dipje zit. Verwacht zeker geen al te hoog niveau, maar verwacht wel om dagenlang met hetzelfde liedje in je hoofd en een zomers gevoel in je lijf te blijven zitten. Ik geef deze film een 8,5 op 20.

_ L. Berckmoes

Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s