The Loft


“het probleem met die moderne appartementen is dat de muren te dun zijn als je wilt slapen en te dik als je wilt luisteren.” _ Harvey Kurtzman

The Lofthet leek eindeloos die release van de Amerikaanse remake van Loft maar uiteindelijk is de kogel door de kerk: op 23 januari 2015 zal hij in circa 2000 zalen (zeg maar het dubbele van The Drop) circuleren. de Vlaming krijgt de beurt de remake als eerste te aanschouwen en dit als opener van het 41ste Film Fest Gent (hetgeen Erik Van Looy al eens mocht doen met De Zaak Alzheimer). bedoeling van The Loft is het klassevolle scenario van Bart De Pauw gekoppeld aan het cinematografisch talent van de respectvolle commercieel getinte Erik Van Looy (hetgeen ik alleen maar toejuich) aan een breder publiek dan de Vlaming te tonen (Loft moest in 2008 met een opbrengst van meer dan negen miljoen dollar enkel Bienvenue Chez Les Ch’tis aan de box office voorlaten). het standpunt van Van Looy over de remake: ‘liever een goede film twee keer maken dan een middelmatige film één keer.’ het scenario en regie is dan ook sterk vergelijkbaar. architect Vincent heeft in hartje New Orléans een groots appartementsblok uitgetekend, opgetrokken en duur verhuurd, behalve één verdieping. die behoudt hij voor zichzelf en zijn vier vrienden: psychiater Chris, diens cokesnuivende en deels agressieve halfbroer Filip, de bovenhuids tedergevoelige maar onderhuids gefrustreerde Luke en de zowel in nuchter als dronken toestand kwinkslagslaande Marty (de originele namen Vince, Chris, Luc, Filip en Marnix blijven alzo grotendeels behouden). het opzet van de loft: onze vijf heren pissen graag naast de pot maar escortedames, hoerenloperij of hotelpoeperij kunnen wel eens sporen nalaten waardoor hun huwelijk op het spel komt te staan. inderdaad, brave huisvaders hebben een uitlaadklep nodig en het gewillige benengespreid vrouwelijk schoon nemen ze mee naar hun loft om vrijelijk en naar eigen goesting hun lusten te botvieren. echter, ze delen niet alleen hun lusten maar ook hun lasten: wanneer Luke de loft betreeloftdt, treft hij er immers een dood, bebloed en verminkte jongedame op. onmiddellijk belt hij zijn loftcollega’s op en samen proberen ze een oplossing uit te dokteren om hier ongemoeid uit te komen, zowel hun loft als hun huwelijk staat immers op de helling. ze komen echter tot de vaststelling dat er geen sporen waren van inbraak en dat de jongedame geen onbekende is voor sommigen. schuilt de dader zich in het midden van het vijftal of wil er iemand ons vijftal er in luizen. alhoewel The Loft tien minuten korter is dan de originele Loft kun je bijna beeld per beeld op elkaar plakken: het verhaal, de personages, de setting, de looks, alles is haast identiek al kan ik me herinneren dat de casinoscène in het originele een hoger Brian De Palma gevoel had (het kent een mindere camerazwier) terwijl ook de scènes in Düsseldorf een meer dromerig zwevende look hadden dan die van in San Diego. het visuele kleurenpalet waarmee Van Looy subtiel speelde in Loft heeft nu meer plaats gemaakt voor een vooral donkere fotografie. het whodonit verhaal is krak hetzelfde (geen idee wat medescenarist Wesley Strick heeft bijgebracht) wat wil zeggen voor degene die het niet kennen dat het door verbazende wendingen en verwikkelingen steeds raden is naar wie nu uiteindelijk de dader is. en er passeren wel enkele gegadigden. en dan komen we meteen bij de reden aan van de remake: de cast. de Vlamingen, buiten Matthias Schoenaerts die zijn zelfde rol mag herhalen, zijn vervangen door bekende goed bij het jong volk scorende Amerikanen en zij moeten buiten de Vlaamse landsgrenzen het publiek lokken naar The Loft. Karl Urban is zoals vaak degelijk terwijl James Marsden en Eric Stonestreet ok zijn maar zeker niet beter dan hun Vlaamse opponenten. Prison Break acteur Wentworth Miller scoort zelfs een ruime onvoldoende. de vrouwen, buiten een sensuele Rachael Taylor, zijn vooral decoropvullers wloft_ver2aarbij hun aandeel er vooral in bestaat bedrogen te worden. wat trouwens opvalt is de zeer softe aanpak hierin. een blote borst ga je bij deze vrouwbedrieglijke film niet zien. The Loft kan je makkelijk naast (en op) Loft plaatsen wat betekent dat hij potentieel bevat om in Amerika te scoren (Van Looy is nu eenmaal de terechte Vlaanderens meest hollywoodiaanse stilist, een vakman). of hij hetzelfde box office resultaat in Vlaanderen kan bereiken is maar de vraag want voor de kijkers uit 2008 is er in 2014 niks veranderd. The Loft is Loft en eigenlijk betaal je dus tweemaal voor dezelfde film te zien. maar om Van Looy dan bij te treden: ‘liever een goede film twee keer zien dan een middelmatige film één keer.’

3/5

2 gedachten over “The Loft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s