The Judge


judgegeen Sherlock Holmes of Iron Man voor Robert Downey Jr. die evenwel zijn flamboyante flair mag bovenhalen als de criminele vrijpleiter nummer één. als de peperdure advocaat Hank Palmer heeft hij het nodige materiële bezit, op menselijk vlak stoot zijn huwelijk richting scheiding. zijn twee broers zijn blijven plakken in hun geboortestadje Carlinville waar vader Joseph al veertig jaar in alle integriteit rechtschapen recht spreekt. wanneer zijn vrouw komt te overlijden, kijkt hij even in de ogen van de drankduivel en neemt hij een beslissing met dodelijke afloop. wanneer Hank terug keert voor de begrafenis van zijn moeder, stuit hij op de onervarenheid van de advocaat die zijn vader heeft aangenomen, op de kleine dorpsmjudge_ver3entaliteit die hij was ontvlucht en vooral op de koppige chagrijnigheid van zijn vader met wie de relatie om het zacht te zeggen stroef loopt. niet alleen zijn ze vervreemd van elkaar, er is ook een licht haatgevoel dragend vanuit het verleden. met de titel is het logisch dat The Judge een rechtbankdrama wordt waarbij trouwens Billy Bob Thornton aandraaft als openbare aanklager. dat stuk doet het trouwen prima als kwam het van de pen van John Grisham (terwijl het afkomstig is van de Gran Torino scenaristen Bill Dubuque en Nick Schenk) waarbij een mysteriewaas hangt over de schuld of onschuld en hoe de verdediging te bepleiten. een waas die trouwens af en toe ook door tegenlicht visueel door Spielbergs cameraman Janusz Kaminski vejudge_ver4rvagend op het scherm rond de personages hangt. maar regisseur David Dobkin (die normaal lichtvoetige films maakt als Wedding Crashers en Shanghai Knights) verweeft het justitiële verhaal in de karakteruitdieping tussen Downey Jr. en Robert Duvall, een vertroebelde relatie tussen vader en zoon waarbij het overlijden van de moeder hen wel na zovele jaren bij elkaar brengt maar ze emotioneel nog steeds mijlenver uit elkaar liggen. Duvall volgt de feiten, de wet, is kordaat, streng voor zijn naasten maar correct voor hen die loyaal zijn; Downey Jr. ijudge_ver2s een flapuit, neemt zijn wandel en handel niet zeer serieus en het doel heiligt de middelen. echter het weerzien met zijn niks veranderde geboorteplaats, zijn schoolliefde (Vera Farmiga) en familie (o.a. Vincent D’Ononfrio speelt de broer) maakt het dat hij met zichzelf in de knoop komt of is het in het reine alhoewel een vos zijn streken dan ook weer niet verliest. de zoektocht in de rechtbank naar de waarheid wordt dus gedegen afgewisseld naar de zoektocht naar iemands ware identiteit. een degelijk script. sterke acteurs en visueel solide, het pleit allemaal in het voordeel van The Judge.

3,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Filmfestival Gent en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s