Birdman Or (The Unexpected Virtue Of Ignorance)


“het grootste geluk van een vogel: zijn vleugels openslaan en de mens ontvluchten.” _ Michel Balfort

birdman_ver3de grote doorbraak voor Michael Keaton (net na Beetlejuice) kwam er met de tweevoudige samenwerking met Tim Burton voor Batman (1989) en Batman Returns (1992). daarna deemsterde hij wat weg, enkele bijrollen niet te na gesproken (Jackie Brown, The Other Guys en onlangs Need For Speed). het is dan ook niet verwonderlijk dat zijn personage in Birdman met hemzelf vergeleken wordt. Riggan Thomson vergaarde twintig jaar geleden Hollywoodroem en box office glorie met de superheldfilms Birdman 1, 2 en 3 (zelfs de cape vertoont – evenwel parodiërende – gelijkenissen met die van Batman). intussen ligt dat commercieel succes ver achter zich en bokst hij tegen de vergane glitter en poogt hij obsessief zijn naam terug enige credibiliteit te geven door het tebirdman_ver2 maken als Broadway-regisseur en acteur (de film werd voornamelijk ingeblikt in het St. James Theatre in Broadway). het wordt hem echter niet gemakkelijk gemaakt: zijn producer (Zach Galifianakis is in sobere doen grappiger dan zijn Hangoverpersonage) zit met geldkaterproblemen, zijn dochter die als theaterassistent optreedt (Emma Stone uit de comicfilm The Amazing Spiderman) komt net uit de rehabilitatiekliniek, zijn stagemuze (Andrea Riseborough) komt hem opgewonden vertellen dat ze zwanger is, de steracteur uit de productie (Edward Norton, zelf ook een comicfiguur geweest met The Incredible Hulk, doet zijn setreputatie alle ironische eer aan) vertoont buitenproportionele sterallures en Riggan zelf kampt met Birdmans alter ego dat constant in zijn hoofd protesteert tegen zijn carrièrewending van film birdman_ver4naar theater (daarnaast zitten ook nog Naomi Watts en Amy Ryan in de topcast). van de ene preview naar de andere zien we de evolutie van het stuk alsook die van de personages die voor zichzelf de zelfspot niet sparen al bewaken ze de karikaturale grens. Broadway is hun karaktervalkuil maar tevens hun houvast. het levert een zwarte komedie op die omwille van de gedoseerdheid echt grappig is en tegelijkertijd de grillen van Hollywood in zijn blootje zet. en wat dan nog het meest in het oog springt is het ingenieuze camerawerk van Emmanuel Lubezki (die zijn sporen reeds verdiende met o.a. Sleepy Hollow, Children Of Men, Burn After Reading en vorig jaar een oscar won met Gravity) die van Birdman één lang rollercoastertheatertrip maakt en als het ware in één eindeloze vloeiende beweging de camera meevoert van de backstageruimten over de toneelplabirdmannken en de duiventildaken naar de naburige uitblaasbar en zo terug naar de coulissen (opnieuw oscar graag). tussendoor krijg je de ene wervelende dialoog na de andere, inclusief improviserende jazzpercussies door Antonio Sanchez. ok, de laatste tien minuten moet regisseur Alejandro González Iñárritu (die eens afwijkt van zijn zwaardere dramawerk als Amores Perros, 21 Grams en Babel) wat geforceerd zoeken om een waardevolle en zinvolle afsluiter te hebben maar tegen dan heeft hij met Birdman or (The Unexpected Virtue Of Ignorance) een vernieuwende satire gemaakt waarmee de onderbroek van het egocentrische Hollywood tot aan de enkels wordt getrokken.

4/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Filmfestival Gent, Trailer en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s