Image


“alle heftige emoties geven ons een vals beeld van de werkelijkheid om ons.” _ John Ruskin

Imagemet zijn deelname aan De Slimste Mens Ter Wereld kon debuterend regisseur Adil El Arbi (ook Bilall Fallah stond mee achter de camera) voldoende gratis reclame maken voor Image wat je kon merken aan de opkomst in de zalen. het regisseursduo is ambitieus in hun aanpak al dooft het enthousiasme bij de kijker snel uit. Image verwijst naar het beeld van de bange blanke man (check nog eens het lied van Willem Vermandere) over de kutmarokkanen. de gedreven journaliste Eva (Laura Verlinden is net het tegenovergestelde die veelal loom en emotieloos haar rol vertolkt) wil een waarheidsgetrouw beeld schetsen van de doelgroep in de Brusselse wijken Schaarbeek en Molenbeek en niet zoals deze steeds eenzijdig als gevaarlijk worden afgeschilderd in de media. ze krijgt daarbij hulp van Lahbib (een steengoede Nabil Mallat), leider van een wijk en daarmee hetzelfde vooroordeel uitstralend van zijn wijk: zware jongen (hij is een ex-gevangene) die door de medebewoners van de wijk tonnen respect geniet en net daardoor zijn innerlijke gevoelige kant niet kan tonen. naarmate Eva Lahbib beter leert kennen, groeien ze naar elkaar toe en raakt de journaliste geobsedeerd door haar documentaire, zeer tegen de deadlinezin van media-anker Herman Verbeeck (een iets te houterige Gène Bervoets). als tanend presentator is hij uit op sensatie terwijl Eva de realiteit wilt vertellen maar ziet ze die nog objectief onder ogen wanneer ze meer en meer in de wereld van Lahbib terecht komt (de rap battle is een goeie scène). de intentie van het regisseursduo (die met hun kortfilm en afstudeerproject Broeders prijzen wonnen op het filmfestival van Gent en Leuven) is duidelijk: de negatieve beeldvorming over Marokkanen bijstellen en de sensatiegreep van de pers hierin aan de kaak stellen. het blijft evenwel bij goede bedoelingen: de redactie (met o.a. ook een grappige en te weinig gebruikte Wouter Hendrickx) wordt stereotiep, haast karikaturaal afgeschilderd terwijl de relatie tussen Eva en Lahbib aanvankelijk nog een toetreding is van twee culturen maar uitmondt in een te ver gezochte en irrationele climax. daar waar men net realistisch wil zijn, is het resultaat weinig geloofwaardig. dat men onderweg gebruik maakt van enkele dubieuze clichés (bvb Marokkanenrellen ontstaan door de vijandigheid van de politie) helpt ongewild mede aan dat beeld. vanaf El Arbi en Fallah hun camera’s niet meer richten op de straten van de quartièrs drijft Image naar een artificiële redactiestrijd met sensatieclichés en een weinig interessante karakterontwikkeling van een desinteresseerde jongedame onder zware jongens die abrupt ongeloofwaardig eindigt. goede bedoelingen, dat merk je wel, maar Image blijft niet plakken op beeld.

1,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s