John Wick


“heugenis van beter dagen scherpt de angel van het leed.” _ E.J. Potgieter

john_wick_ver3het uitgangspunt van de wraakfilm John Wick is al even simpel als cliché: gepensioneerd in het criminele leven om er na een emotionele uppercut schoon schip in te gaan houden. maar qua uitvoering is de flick wel een actievolle verademing. we leren John Wick kennen als een ledige man die de dood probeert te verwerken van zijn onlangs overleden vrouw. ‘als ik er niet meer ben, heb je iemand nodig om voor je te zorgen, en je auto telt niet’ staat te lezen in een afscheidsbrief vergezeld van een puppy die ze hem cadeau doet. The Drop gewijs raakt John gehecht aan de hond terwijl hij met zijn Cherry Mustang uit 1969 alle frustraties uit zijn hoofd tracht te rammen. de zwarte mjohn_wick_ver2uscle car springt in de ogen van de Russische gangster Iosef die met een aantal kameraden John een bezoekje brengt. het huis wordt kort en klein geslagen, Wick’s schedelpan wordt bewerkt, de puppy wordt dood geknuppeld en de auto gestolen. die Russen, ze kennen er wat van. of toch niet. Viggo, de vader van Iosef en Russisch maffialeider in New York, verbleekt bij het horen van de homejacking op John Wick. die blijkt immers een gereputeerde huurmoordenaar te zijn die nog op hun loondienst stond en na een haast onmogelijke raid de Russen aan de top van het criminele milieu bracht. als beloning mocht hij per uitzondering uit het milieu stappen. Viggo wil hem als vijanjohn_wick_ver6d er niet terug in maar de poging om de brokken te lijmen mislukt. bij John is het moment immers al gepasseerd waarbij zijn verdriet en pijn plaats hebben gemaakt voor wraakzucht. in de film duurt het allemaal niet zo lang als hier uitgeschreven en dat is maar goed ook: Keanu Reeves zal immers nooit een oscar behalen voor een goede acteerprestatie, hij is een acteur die op zijn best is als hij niet teveel moet zeggen en tuk mag gaan op zijn stoïcijnse statische blik (laatst was dat in Constantine en dat is toch al haast een decennium geleden). vanaf dat hij zijn maatpak aantrekt en een aktetas vol geweren draagt, ontpopt hij zich tot een antiheld die doet terug denken aan Christian Bale uit Equilibrium. de actie is non stop waarbij judogrepen, mejohn_wick_ver7sgevechten en schietsalvo’s elkaar afwisselen. 119 doden vallen er tijdens de film, dus John Wick is wel een tijdje zoet. naast die kwantiteit zorgt debuterend regisseur Chad Stahelski ook voor kwaliteit. zijn ervaring als stuntcoördinator op verschillende actiesets (o.a. 300, V For Vendetta, The Matrix) gebruikt hij om de actie stilistisch vorm te geven waarbij het gebruik van geweren een eigen martial art stijl krijgt. niet alleen de lijf-aan-lijf combatactie blijft leuk om te volgen, ook de omgeving waar het zich allemaal afspeelt alsof de misdaad in New York in een nieuw universum werd omkleed: beroepsmisdadigers hebben een code, een eigen munt, een eigen onderwereldse verblijfsplaats (het mysterjohn_wick_ver4ieuze hotel The Continental met een eigenwijze klantenservice komt recht uit een comic book), zelfs – zorgt voor een grappige noot – een eigen schoonmaakploeg (miljaar, een heerlijke magere hein achtige David Patrick Kelly, nostalgie uit Commando kon niet onderdrukt worden). op een bepaald moment krijg je zelfs een neon expressionistisch Drive gevoel wanneer Reeves in de Red Circle bar op Equilibriumistische wijze zich al knallend en rollend een weg baant tussen de whiskyglazen. zeer vlotte actie in een flitsend elegant jasje. jammer dat de huurmoordenares in het verhaal Adrianne Palicki geheel tekort schiet john_wickin haar rol net zoals Game Of Thrones acteur Alfie Allen als Iosef. geen paniek echter, u krijgt in ruil Ian MsChane, Lance Reddick, Willem Dafoe, John Leguizamo en Michael Nyqvist die hun al dan niet korte rol met plezier vertolken. John Wick mag dan een archetypisch karakter zijn, het is enorm aangenaam om Reeves nog eens in een rol te zien spelen die hem op het lijf en gezichtsuitdrukking geschreven is (zoals zijn personage rekeningen vereffent met zijn verleden, zo lijkt Reeves wraak te nemen op zijn flops de afgelopen tien jaar); John Wick mag dan een wraakfilm zijn met een simpele premisse, het is de guilty pleasure van het jaar.

4/5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s