The Hobbit: The Battle Of The Five Armies


“we overwinnen niet de berg, maar onszelf.” _ Edmund Hillary

hobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver2eindelijk, het zit er op. met dat gevoel de laatste film vanuit Midden-Aarde verlaten is geheel haaks ten aanzien van dat imposant betoverende gevoel wanneer ik met open gesperde mond naar de eerste Lord Of The Rings film zat te kijken. het begon eigenlijk al met de eerste Hobbit film die aanvoelde als één ellenlange proloog, een geforceerde start om van de 700 pagina’s minder tellende Tolkienfantasyroman tevens een trilogie te maken. An Unexpected Journey was een onverwachte ontgoocheling. met The Desolation Of Smaug bracht Peter Jackson wisselend beterschap al bleef de actie braaf en waren er weinig interessante nevenplotten om de trilogieduur te vhobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver13erlengen. bij de start van The Battle Of The Five Armies beseften we het open einde: Jackson heeft het beste voor het laatst gespaard. de vuurbol spuwende aanval van Smaug op het modderig middeleeuws-Venetiaans aanvoelende Lake Town is Reign Of Fire in het napalmkwadraat. spectaculair, maar helaas, met de vernieling van de imponerende draak (af en toe mag je als kijker mee met hem vliegen) brengt Jackson zijn film zelf in de vernieling. de climax zit immers in het begin. The Hobbit ging toch conform Gandalf over het veroveren vhobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver21an de Eenzame Berg zodat Sauron niet kon beschikken over een ontzagwekkend kwaadaardig monster? in dit slot moet het dan maar gaan over het verdedigen van de Eenzame Berg als strategische locatie. als inzet minder krachtig. Jackson probeert wel de toon van The Lord Of The Rings te zetten door Thorin Oakenshield te laten corrumperen door de bomvolle goudkerkers. zoals Frodo verleid werd door de Ring, zo wordt Thorin om de verdoemde tuin geleid door het vals blinkende en klinkende goud (de slow motion waarin Richarhobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver14d Armitage met zeer zware stem zegt van geen enkel gouden munt afstand te doen is een waarechtig belabberde scène), zeer tegen de zin van zijn collega dwergen (die enkel maar verzuchtend naar elkander kijken), Bilbo (Martin Freeman is eigenlijk geen slechte Hobbit maar krijgt beduidend minder screen time dan Elijah Wood), de dakloos geworden mensen van Lake Town aangestuurd door Bard (Luke Evans mist dan toch de juiste autoriteit) en een misplaatst steeds ongrappige Ryan Gage als gerokte geldwolflafaard Alfrid) en een leger van elfen onder leiding van Thranduil (Lee Pace) en uiterhobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver28aard, als we elfen zeggen is er ook Legolas (een rimpelloze Orlando Bloom). dat is evenwel klein bier vergeleken met wat er onderweg is naar de Eenzame Berg: een immens leger van bloeddorstige orks. we kunnen ons echter niet van de indruk ontdoen dat hoe enger ze er uit zien, hoe makkelijker ze te verslagen zijn, één zwaarduithaal is al voldoende. dwergen, mensen, elfen, orks, aangevuld met adelaars die er op het einde bij vliegen, vijf legers die vechten om de Eenzame Berg. en dat wil weer zeggen: digitale massa-oorlogen die enerzijds vanuit een vogelperspectief getoond worden (waarbij het voetvolk als statische strategopihobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver27onstukken aanvoelen) en anderzijds vanuit het wisselende oogpunt van onze protagonisten: Bilbo aan de berg, Gandalf met zijn toverstok, Thandruil die vanop een reuzeneland zijn oren spitst, Legolas die zijn pijlen afschiet, tot en met een finale confrontatie tussen Thorin (die belangrijker is dan Bilbo) en Azog (dit is Manu Bennett, Crixus uit Spartacus). allemaal wel haarfijn in beeld gebracht (48 frames per seconde) maar wat ben je met die techniek als de beelden niet blijven plakken. er is strijd maar het wordt nooit episch terwijl de dramatiek van bij de Lord Of The Rings gevechten nooit geëvenaard wordt evehobbit_the_battle_of_the_five_armies_ver4nals ontbreekt het hem aan personage-intriges. de wisselwerking bvb tussen Frodo en Gandalf of Aragorn en Arwen of Legolas en Gimli die een prikkelend lerende, intiem geliefde of kwinkslag grappende relatie opleverde zijn vergaan in holle oorlogstaal dat ondertussen sinds Lord Of The Rings tot in den treure toe uitgemolken is en waarvoor het mediapubliek wel naar Game Of Thrones zal kijken. The Battle Of The Five Armies is een gelaten strijd geworden zonder fantasie. alsof de inventieve inspiratie van Jackson vanuit de tijd van Bad Taste en Braindead plaats heeft gemaakt voor de dooddoener van digitale commercialisering. Midden-Aarde bevat geen magie meer.

1,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s