Taken 3


“alleen het einde is voor allen gelijk.” _ Anton Quintana

taken_three_ver4we kunnen maar hopen dat de tagline op de poster klopt voor deze Liam Neeson reeks: ‘it end’s here’. we mogen Taken, waarbij de Ierse acteur in no nonsense stijl de Albanese ontvoerders van zijn dochter oprolt, gerust een moderne actieklassieker noemen. het scenaristenduo Luc Besson en Robert Marc Kamen deden daarna een betreurenswaardige regisseurwissel wanneer Neeson in deel twee Istanbul onveilig maakte nadat alweer zijn dochter en ook zijn ex-vrouw werden gegijzeld. Olivier Megaton haalde nooit het actieniveau van Pierre Morel en bevestigde zijn twijfelachtige actiereputatie na matige films als Transporter 3 en Columbiana. verrassend dan ook dat Besson geen andere poulain uit zijn Franse kweekvijver plukte otaken_three_ver2m het derde deel terug panache te geven (ook de rest van het team blijft intact met o.a. productie designer Sébastien Inizan en componist Nathaniel Méchaly). fans van de eerste Taken zullen dus ook nu ontgoocheld zijn. de titel wordt trouwens niet meer gevolgd: er wordt niemand ontvoerd. wel vermoord. en niet van de minste: de nog altijd ravissante en scherp kaakbenige Famke Janssen als ex-vrouw van Bryan Mills wordt in diens appartement vermoord terug gevonden. alle elementen wijzen richting de CIA gepensioneerde al is die natuurlijk onschuldig (de ongemakkelijke gezinsscènes in de proloog hoefden niet). The Fugitive gewijs moet hij zijn onschuld bewijzen waarbij hij enerzijdtaken_three_ver3s de politie moet afhouden (positieve noot van de film: Forest Whitacker is altijd heerlijk om naar te kijken) en anderzijds de slechteriken die de moord in zijn schoenen schoven. een klein verschil met de vorige twee films is dat Mills meer beroep doet op zijn sectorvrienden. het doet goed als afwisseling al hoop ik niet dat Besson en co op het idee komen om David Warchofsky, Sam Spruell, Dougray Scott en Don Harvey als een soort van A-team te laten opdraven in Taken 4. standaardplot in een formule-actiefilm van producer Besson: het hangt dan af wat de regisseur met het materiaal en budget doet. Megaton bakt er niks van tenzij dan kilometers pellicule kapot knippen. in achtervolgingsscènestaken_three_ver6 of knokpartijen gaat het tempo zo hyperactief de hoogte in dat er wel vijf beelden geknipt worden in één seconde (vermoeiend!). in plaats van vloeiende actie wordt er van de hak op de tak gesprongen waarbij je niet meer weet wie wie aan het achtervolgen is of wie er een uppercut uithaalt of wie het laatst geschoten heeft. bovendien heeft de camera de neiging mee op en neer te gaan in het actiegewoel waardoor de ADHD-montage je ook nog eens zeeziek maakt. zeven jaar na de eerste Taken lijkt het er ook op dat Neeson sterk ingeboet heeft op zijn conditie en slagvermogen. de meer slome betaken_threewegingen (vooral tot uiting komend in lopende achtervolgingsscènes) probeert men te ondervangen door de flitsend snelle montage maar wat heb je aan een vuist in de camera zonder de gevechtsbeelden? ook aan humor heeft hij ingeboet waardoor we dus geen one-liners kunnen opmeten. af en toe denk je dat Neeson niet zou misstaan in het rijtje van The Expendables. als straight to video actiefilm uit de jaren tachtig zou Megaton er toen nog net mee wegkomen maar zijn verwoede dolgedraaide montagepogingen verraden zijn gebrek aan innovatie om een standaard Besson-Marc Kamen scenario vermakelijk te maken. take(n) it a way.

1,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s