The Taking


“dacht je dat deze pillen haar geheugenverlies kunnen tegengaan? ja, als ze ze niet vergeet in te nemen.” _ Victoria Wood

the taking1de ziekte van Alzheimer, een ongeneeslijke hersenziekte waarbij cellen in sommige delen van de hersenen ophouden te functioneren en afsterven. wat dit als effect kan hebben in de levensloop zagen we eerder in Away Form Her, het familiale drama van Sarah Polley. aanvankelijk lijkt het er op dat studente Mia naast de medische uitleg over Alzheimer (dokters met witte schorten komen aan het woord, er wordt een animatiefilmpje van de hippocampus en omstreken getoond) voor haar thesis ook de menselijke gevolgen van de ziekte wil documenteren. ‘ervaringsdeskundige’ is Deborah Logan die vindt dat ze niet het geheugen heeft van een vis en zich verzet tegen het filmen van haar evolutie (I don’t want to be exploited horen we haar zeggen, tja voor een horrorfilm telt dat uiteraard niet). het is haar lesbische en de situatie met drank bekampende dochter Sarah die uit geldgebrek aandringt voor de medische documentaire. wanneer de camera- en geluidsman hun materiaal opzetten, blijkt Deborah verschijnselen te tonen die niet echt toe te wijzen zijn aan Alzheimer. zwevend slaapwandelen, met een mannenstem tegen haar zelf in de spiegel praten, agressieve aanvalsbuien, is dit wel een aftakelende geest of is dit een andere geest die bezit neemt van het geheugen van Deborah? vanuit Shutter Island blijf ik mij die enge dame herinneren die met de the taking3wijsvinger tegen de mond shhh fluistert met ogen die door de camera heen gaan. die enge verschijning was Jill Larson en zij speelt hier op een fantastisch horrorniveau de rol van Deborah. goede keuze trouwens van regisseur Adam Robitel (discipel van deze prent producerende Bryan Singer, trouwens regisseur van X-Men waar Robitel een klein rolletje in had) om eens niet voor een bezeten kinderfiguur te gaan maar wel voor een lang graatmagere bejaarde dame (je ziet de fysieke aftakeling doorheen de film) met uitgepuilde zwavelschietende ogen en een flinterdunne haardoos die pas zeer ver start van het voorhoofd. aanvankelijk zie je in haar een strenge maar breekbare dame die mentaal vecht tegen haar identiteitsverlies maar langzamerhand transformeert ze angstvallig in een horroridentiteit waarvan elke exorcisten gaan lopen. de fake found footage film is ondertussen al sterk ingeburgerd in de cinema (waar het met The Blair With Project nog éénmalig was, komen ze door het succes van Paranormal Activity jaarlijks terug) en Robitel laat hier enkele steken vallen (the taking2de geluidsman vertrekt halverwege zonder invloed op de klank, de cameraman wordt eens zelf gefilmd) al verdwijnen deze door de mazen van de spanning. akkoord, sommige kijkers zullen afhaken nadat men na een intrigerend eerste deel over enkele bizarre voorvallen bij een dame met Alzheimer (wat een eng ziektebeeld is) de weg inslaat van bezetenheid maar in dat genre zorgt The Taking toch wel voor enkele schrikmomenten en is er een constant onbehaaglijke sfeer. The Taking (had ook The Possession kunnen zijn) Of Deborah Logan combineert de camera elementen van Paranormal Activity, de premisse van bezetenheid en enkele donkere Blair Witch ervaringen in het veld en is voor de horrorfan best een helende film tussen al die andere horrorrommel.

3,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s