The Voices


“de stem is een tweede gezicht.” _ Gérard Bauer

voices_ver2vrees niet, ondanks al die voices zangwedstrijden op televisiezenders aller landen is The Voices geen internationale competitiecompilatie. wel handelt het over de stemmetjes die een shizofrene psychopaat hoort fluisteren in zijn gedachten. niet meteen een film die je verwacht van regisseuse Marjane Satrapi die met Persepolis en Poulet Aux Prunes persoonlijke ervaringsverhalen bracht tegen een grimmige Iraanse geschiedenisachtergrond. in haar Engelse regiedebuut brengt ze een mix van horror en humor, een zwarte komedie zeg maar al blijft ze qua stijl spelen met een uitgebreid kleurenpalet. het start al met de kennismaking van onze positief neuriënde Jerry Hickfang die als inpakker werkt in het godvergeten plattelandsdorpje Milton. er valt niks te beleven, de fabriek is een grijze stenen reus in het landschap en de arbeiders wachten op het verlossende belgeratel om de monotone shift te beëindigen. maar Jerry ziet alles door een roze bril, letterlijk dan wel, alsof de realiteit gecamoufleerd wordt door positieve vibes. de verlaten en vervallen bowlingzaal waar hij zijn intrek heeft zien we door zijn ogen ook als een piekfijn netjes onderhouden stulpje. twee hvoicesuisdieren heeft hij daar: hond Bosco en kat Mr. Whiskers. o ja, ze praten, onder het metaforische mom dat de hond het ondersteunend engeltje is en de kat het verknipte duiveltje. steeds in tweestrijd vertellen ze hem wat wel of niet te doen. ook wat betreft zijn gevoelens voor Fiona (Gemma Arterton), een knappe assistente die op de boekhouding werkt. Jerry’s jeugd liep met een agressieve vader en geesteszieke moeder van het ene detentiecentrum naar het andere maar ondanks zijn sociale handicap, slaagt hij er in, op aanraden van Bosco, Fiona uit eten te nemen. wanneer dat toevallig moorddadig uit de hand loopt, neemt Mr. Whiskers de bovenhand en verschijnen er in stijgend tempo enkele hoofden in Jerry’s koelkast (ook de schattige Anna Kendrick passeert de revue). Satrapi weet goed de fantasiewereld van de shizofrene seriemoordenaar te scheiden van de realiteitszin. wanneer Jerry zijn medicatie neemt (uitstekende rol trouwens van de pillenvoorschrijvende psychiater Jacki Weaver die totaal niet ziet aankomen dat het met haar patiënt de verkeerde kant uitgaat) is hij een eenzaat in een bouwvallig pand waar schimmel op de muren afgewisseld wordt door vuilzakken met beenderen, voices_ver5opgedroogde bloedplekken en verdampende uitwerpselen van twee uitgehongerde huisdieren; smijt hij de pillen weg, is Milton de zevende hemel, is zijn huis door Mr. Proper kraaknet onderhouden en schijnt de zon zelfs door de dikste bilspleet. je begrijpt dan ook waarom Jerry de pillen laat voor wat ze zijn en zijn lichtelijke Dumb And Dumber attitude zorgt zelfs voor sympathie, ook al weet je dat hij een seriemoordenaar is. de hak en bijl moorden zijn eerder suggestief met de denkbeeldige zweem dat Jerry niet anders kan. The Voices zorgt voor begrip voor de shizofrene medemens. zeker met de vertolking van Ryan Reynolds die naast romcomrollen af en toe aangenaam weet te verrassen (Buried, The Captive): de positieve psychopaat met een narig lachje (zie maar hoe hij ten aanzien van collega arbeiders op wolkjes huppelt door de fabriek) die de stemmen in zijn hoofd nodig heeft om gelukkig te zijn al zetten ze hem aan tot onmenselijke daden. humor versus horror, een combinatie die kan werken (Cheap Thrills, Dead And Breakfast, …) maar ondanks voices_ver4het uitstekende uitgangspunt (het script stond sinds 2009 op de blacklist, een lijst van de beste niet-geproduceerde scripts) mist The Voices pit. op het einde word je dan wel getrakteerd op de Happy Song, echt lachen om hilarische gruwelscènes hebben we niet moeten doen. en aan de andere kant heeft Jerry een rits aan instrumenten en zeker de gedachtengang om een Hostelke te doen maar verder dan het vullen van een massa tupperwaredozen met ledematen zit er niet in. op BIFFF past The Voices leuk als tussendoortje, als vieruurtje maar in de poging om van twee walletjes te eten mist hij wel het goede gebit ervoor.

2,5/5

Dit bericht werd geplaatst in Film, Trailer en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s