The Bye Bye Man


“het ergste wat je kan overkomen, is vaarwel zeggen tegen iemand die dan niet weggaat.” _ Bill Cosby

bye_bye_manals hormonale puber bezweek ik met haar debuutfilm The Mask halfweg de jaren negentig voor Cameron Diaz. het testosterongehalte ging nog een beetje meer de hoogte in met haar tweede film uit 1995: de misschien wat vergeten maar eigenlijk best wel verdienstelijke zwarte komedie The Last Supper.

die blijkt geregisseerd te zijn door Stacy Title die na slechts 3 volgende onbekende films gedurende de afgelopen 22 jaar nog eens terug keert met The Bye Bye Man. een hartelijke welkom of een harde vaarwel?

 

voor het script, gebaseerd op The Bridge To Body Island van Robert Damon Schneck, kon zij rekenen op haar man Jonathan Penner en hij weet een verdienstelijke uitgangspremisse te bedenken: spreek niet over of denk niet aan zijn naam of hij achtervolgt je tot de dood je scheidt van hem. een probleem voor het studententrio Elliot, Sasha en John (ze mogen eens acteerlessen nemen trouwens) die hun intrek nemen in een bouwvallig huis dichtbij hun universiteit. in de kelder vinden ze tweedehandsmeubilair met oa een nachtkastje dat jaren geleden eigendom was van een krankzinnig geworden man die zonder herkenbare reden zijn naasten en buren uitmoordde. één keer raden wat er geschreven staat in de lade van het nachtkastje.

bye-bye-man

dat is op zich zeer vergelijkbaar met “if you look in the mirror… and you say his name five times… he’ll appear behind you, breathing down your neck” of “Whatever you do… don’t fall asleep” van respectievelijk Candyman en Freddy Krueger maar helaas is The Bye Bye Man slechts een broekventje ten aanzien van deze twee iconen. met zijn kap op gaat hij er nog mee door maar eens afgenomen, lijkt hij wel een bleke voorgekauwde marshmallow. en wat dan met zijn geometrisch affreuze hond waar we trouwens de betekenis niet van weten waarom die de vaarwelman vergezelt. ook naar de betekenis van de munten die de inwoners telkens horen vallen, hebben we het raden naar.

bye-bye-man2

de film bevat wel horrorreferenties, waarschijnlijk te danken aan het boek Horror Cinema waarvan Penner co-auteur is en men de verschillende horrorstromingen onderzoekt, maar ze zijn inconsistent en onsamenhangend. tevens maakt men de grote fout om de kijker alle sympathie te laten verliezen met de studenten omdat die steevast verkeerde keuzes maken en in contact komen met overbodige karakters (sorry Faye Dunaway en Carrie-Anne Moss; compleet belachelijk ook wanneer Cleo King betekenisloos van de weg wordt gemaaid).

bye-bye-man3

Een vergetelijk opstapje voor de beginnende horrorkijker maar voor wie Candyman, Freddy Krueger en eigenlijk ook It Follows hartelijk omarmd heeft, zegt tamelijk snel bye bye Bye Bye Man.

2-sterren

Dit bericht werd geplaatst in Film en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s