Land Of Mine


“de lont van een bom vertrekt altijd in iemands hoofd.” _ Chris Ferket

landofmine1deze film kon vorig jaar geen filmfestivalcompetitie passeren of hij viel in de prijzen. we konden de film al zien op het filmfestival van Gent, waar deze brons behaalde in de publieksprijs, en met de oscarnominatie voor beste buitenlandse film krijgt Land Of Mine zijn kans in de bioscoop.

het is een oorlogsfilm maar dan ook weer niet. Under Sandet (originele titel) speelt zich immers af in de naoorlogse WO II geschiedenis al zijn het Duitse soldaatjongeren, die door Hitler op het einde van de oorlog naar het front gestuurd werden, die een spijtige hoofdrol opeisen. ze werden als Duitse krijgsgevangenen overgeleverd aan de Deense autoriteiten om aan hun westkusten meer dan twee miljoen door de Duitsers neergeplante mijnen te ontmantelen. meteen een krachtig verhaal van regisseur en scenarist Martin Zandvliet want deze waargebeurde feiten (zo’n 2000 Duitsers werden op ontmijningspad gestuurd waarvan de meerderheid nog maar kinderen waren) is een stukje oorlogsgeschiedenis dat bij vele mensen nog een blinde vlek is.

landofmine2met die blinde vlek zien we wel hoe oorlogsoverwinnaars dachten over de moffen: de Deense sergeant Carl Leopold Rasmussen neemt de term onvoorwaardelijke overgave van Duitsland nogal hardvochtig op. in een pakkende openingsscène zien we hem om een futiliteit zijn kneukels botvieren op een Duits tienergezicht, gewoon omdat het kan en omdat het een Duitser is, jong of oud doet er niet toe. hij krijgt de leiding over een 14-tal Duitse tieners die een korte drilcursus krijgen over hoe ze een mijn moeten ontmantelen. zonder enige bescherming, met de blote handen, met de neus op het zand. en onder een streng regime: in een uitgehongerde toestand moeten ze een dagquota van ontmantelde mijnen behalen. de mijn is zo letterlijk een tikkende tijdbom. en afgaan doet ze meermaals.

landofmine3Zandvliet laat je kennis maken met de Duitse jongeren en hun angst achter die blauwe ogen. na een mislukking slaagt hij er in de kijker gerust te stellen, door de fantasie van de jongeren wat ze na de ontmijning gaan doen of met Rasmussen die af en toe al eens een toegift doet, maar dan krijg je keer op keer het deksel op de neus wanneer het misgaat. ook in deze postoorlogse periode is de realiteit meedogenloos en komt die als een slag in het gezicht aan. uitstekende rol is er voor Roland Møller die geen enkele gram sympathie toont voor de Duitsers, ook al zijn het jongeren maar gaandeweg in conflict geraakt met zichzelf wanneer hij merkt dat deze jongeren eigenlijk weinig gemeen hebben met de oorlog en ver weg staan van de nazi.

Land Of Mine slaagt er in om een zwarte vlek uit de oorlogsgeschiedenis (nog niet de helft van de ontmijners overleefde het gebeuren) op het netvlies te branden.

35-sterren

Dit bericht werd geplaatst in Film, Filmfestival Gent en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s